Vici.org

Summary

Grafveld De laorberg Velden

Class:

  • Grave or burial field
  • visible
  • Location ┬▒ 0-5 m.
(see also PELAGIOS)

Identifiers:

Nearby

Streekmuseum Hansenhof Hasselt (Velden)

Museum Hansenhof Hasselt (Velden)

Castellum Blariacum

Mogelijk locatie van het castellum van Blariacum.

Limburgs Museum

Museum met een ruime Romeinse regionaal-archeologische collectie.

Westelijke Maasweg

Westelijke Maasweg

Images

Surroundings (Panoramio)

Annotation

There is no English annotation yet. Presented is an annotation in Dutch.

Op de Laorberg in Genooi vindt Harrie Vermeulen
in 1974 al prehistorische graven. Uit een brandplek
komen as-urnen tevoorschijn die in een kring
van vuistdikke witte Maaskeien liggen. De urnen
worden geschonken aan de toenmalige kapelaan.
Niemand weet waar ze gebleven zijn. In november
1990 worden in verband met een ruilverkaveling
egalisatiewerkzaamheden uitgevoerd. Hay Gout
en Jo Stoel van de Historische Werkgroep en
correspondenten van de R.O.B., de Rijksdienst voor
Oudheidkundig Bodemonderzoek, slaan alarm. Enkele
werkgroepleden gaan op 8 november kijken maar
kunnen geen onderzoek doen omdat machines af en
aan rijden. Twee dagen later vinden leden wel nog
een verstoorde grafkuil met een verbrijzelde urn uit
de ijzertijd. Omdat de grond naast de kuil verkleurd
is door hitte wordt geconcludeerd dat het lijk op een
brandstapel gecremeerd is, waarna alle brandresten
in een kuil gedeponeerd zijn. Daarna is een urn op
de resten gezet. In totaal worden 18 begravingen
waargenomen. Mogelijkheden om bij de Laorberg
goed archeologisch onderzoek te doen, zijn er nog niet
geweest. Zeker is wel dat nogal wat bodemschatten op
de Maasduin zijn vernield, niet uit baldadigheid maar
uit onwetendheid. Als de Laorberg door archeologen
als belangrijke vindplaats was genoteerd, was er
wellicht minder verloren gegaan.

Op de Laorberg in Genooi vindt Harrie Vermeulen
in 1974 al prehistorische graven. Uit een brandplek
komen as-urnen tevoorschijn die in een kring
van vuistdikke witte Maaskeien liggen. De urnen
worden geschonken aan de toenmalige kapelaan.
Niemand weet waar ze gebleven zijn. In november
1990 worden in verband met een ruilverkaveling
egalisatiewerkzaamheden uitgevoerd. Hay Gout
en Jo Stoel van de Historische Werkgroep en
correspondenten van de R.O.B., de Rijksdienst voor
Oudheidkundig Bodemonderzoek, slaan alarm. Enkele
werkgroepleden gaan op 8 november kijken maar
kunnen geen onderzoek doen omdat machines af en
aan rijden. Twee dagen later vinden leden wel nog
een verstoorde grafkuil met een verbrijzelde urn uit
de ijzertijd. Omdat de grond naast de kuil verkleurd
is door hitte wordt geconcludeerd dat het lijk op een
brandstapel gecremeerd is, waarna alle brandresten
in een kuil gedeponeerd zijn. Daarna is een urn op
de resten gezet. In totaal worden 18 begravingen
waargenomen. Mogelijkheden om bij de Laorberg
goed archeologisch onderzoek te doen, zijn er nog niet
geweest. Zeker is wel dat nogal wat bodemschatten op
de Maasduin zijn vernield, niet uit baldadigheid maar
uit onwetendheid. Als de Laorberg door archeologen
als belangrijke vindplaats was genoteerd, was er
wellicht minder verloren gegaan.