In maart 2009 zijn er hier na het ploegen van het veld resten gevonden van een crematiegraf uit de Romeinse tijd. De ligging van de grafresten is in de nabijheid
van een Romeinse nederzetting (12 v C – 450 n C). De grafresten zelf, gevonden op een diepte van minder dan 30 cm onder het maaiveld, zijn gedateerd op 140-180 n C.
Behalve de crematieresten zelf bevatte het graf, houtskoolresten, een zogenaamde Scheldeamfoor, een Terra Sigillata bord, een geverfde beker (Stuart 2), glas en geoxideerd metaal. De amfoor lijkt gezien de verkleuringen de crematieresten te hebben bevat. De vorm bleek door de vele scherven moeilijk te bepalen. Ook de oorspronkelijke vorm van het deels gebroken en deels gesmolten glas is moeilijk vast te stellen. Dit was bij de geverfde beker en het TS bord beter mogelijk. Helaas is de stempel op het bord niet leesbaar. De vorm van het geoxideerde metaal doet vermoeden dat het om spijkerresten gaat. Mogelijk overblijfselen van een houten draagbaar1.