Bij de verbreding van het Amsterdam‑Rijnkanaal bij de Plofsluis werd rond 1979–1980 een volledig verlande kreek doorgesneden. In die kreek lagen grote hoeveelheden afval van een inheems‑Romeinse nederzetting uit het begin van onze jaartelling. De vindplaats was door de graafwerkzaamheden al sterk verstoord, waardoor geen woonsporen (zoals plattegronden of paalsporen) zijn teruggevonden.
De archeologische werkgroep van Houten verzamelde vooral aardewerk (1135 scherven), waaronder:
- veel handgevormd inheems aardewerk met variatie in vorm en versiering;
- scherven met nagelindrukken, streepversiering, kamversiering en plantaardige verschraling;
- enkele Romeinse dakpanfragmenten en kookpotten;
- een scherf met inscriptie (mogelijk een inhoudsmaat).
De kreek was ongeveer 25 meter breed en opgevuld met klei en nederzettingsafval. De nederzetting moet vlakbij de huidige weg hebben gelegen.1